Excursie Seoul, Zuid-Korea / Interview met Simone

Seoul, 27 april ’17

Een stad waar je niets begrijpt, maar waar dat totaal niet uitmaakt. Om elke hoek wacht een verrassing, zowel architectonisch als cultureel. Seoul is als Aziatische stad totaal anders dan de Europese context die wij als Groningse studenten gewend zijn. De cultuur van Zuid-Korea is compleet anders, de stad groter dan Nederland en ook architectuur staat heel anders in deze context. Nu wij zijn aangekomen en we onze eerste indrukken hebben opgedaan wordt het interessant om te kijken wat de verschillen precies zijn en wat wij daar als Groningse architectuurstudenten van kunnen leren.

Om een beeld te krijgen van de indrukken die we opdoen en hoe wij vanuit het westerse perspectief kijken naar deze stad, interviewen we in de komende dagen de verschillende studenten. Hierbij focussen we steeds op verschillende onderwerpen. Vandaag starten we met Simone Poel over de verschillende art galeries die in Seoul te vinden zijn.

ArchIncubator:

Simone, je bent al eerder in Seoul geweest, kun je iets vertellen over de rol van kunst in deze stad?

Simone Poel:

ArchIncubator:

Wat vind je zo bijzonder aan deze galerie?

Simone Poel:

Het gebouw staat ver van de weg, midden tussen andere bebouwing. Via kleine steegjes, langs andere galeries, loop je ineens tegen het gebouw aan. Het is een klein pareltje, middenin een oud stedelijk weefsel.

Het gebouw is een massief volume gemaakt van beton. De hardheid van het beton wordt echter verzacht door de omkleding van metalen gaas. In eerste instantie lijkt het context loos, maar als je beter kijkt, kom je erachter dat het gebouw zich hier wel naar vormt. De betonnen volumes groeien naar buiten op de plek waar het gebouw ruimte krijgt. Het is een mooi voorbeeld van hoe een gebouw op zichzelf kan staan en toch nog meespeelt met zijn omgeving.

ArchIncubator:

Over context gesproken, hoe ligt dit hippe district in Seoul? Is het een logische locatie?

Simone Poel:

Ik vind eigenlijk van wel. Er is een enorm contrast tussen het district en zijn omgeving. Het ligt namelijk direct aan het paleizencomplex Gyeongbokgung, vol met traditionele Koreaanse tempels. Hierdoor is er al veel toerisme en bieden de galerieën een totaal nieuwe wereld. Oud en nieuw Seoul wordt zo direct verbonden.

ArchIncubator:

Wat zeggen al deze galeries over de rol van kunst in het leven van de Koreanen?

Simone Poel:

Interessante vraag. Koreanen hebben namelijk nauwelijks kunst thuis hangen. Koreanen hechten niet veel waarde aan de inrichting van hun huis. Ze zijn hier weinig, vanwege de lange werkdagen en als ze dan thuis zijn, zijn ze moe en duiken ze waarschijnlijk snel onder de wol. Het bijzondere is dat de galeries wel voor iedereen open zijn en ook goed bezocht worden. Er wordt dus blijkbaar wel waarde aan kunst gehecht. Alleen de rijke Koreanen kopen het waarschijnlijk, maar die zijn er hier genoeg!

ArchIncubator:

Wat kan Groningen leren van Seoul?

Simone Poel:

In Seoul is er ontzettend veel ruimte voor (beginnende) ontwerpers, vormgevers en kunstenaars. Alles is ook zeer toegankelijk en publieksgericht, mede door de concentratie hiervan. Hierdoor ontstaan er ontzettend bruisende en creatieve plekken die vaak ook ruimtelijk zeer aantrekkelijk zijn. In Groningen missen we die dergelijke, laagdrempelige plek(ken). In de stad is het veel meer verspreid, waardoor je met een doel naar een galerie gaat. Hier in Korea wordt het meer zoals je gaat winkelen voor kleding.

Onze reis naar Zuid-Korea wordt mede mogelijk gemaakt door:

ABTWassenaar

AchterboschZantman architecten

Burovanplan

Daad architecten

Flim architecten

KAW

Van Manen en Zwart

Rizoem

Studio Turf

De Unie architecten

De Zwarte Hond